قال حسین (ع):    انا قتیل العبرة

 

انا:اسم-ضمیر منفص للرفع -مبنی-معرفه /مبتدا و مرفوع محلا

قتیل:اسم-مفرد-مذکر-مشتق(صفة مشبهه)معرف بالاضافه -معرب-منصرف-صحیح الآخر/خبر و مرفوع

العبرة: اسم-مفرد جمعه عبرات -مونث-جامد-معرب-معرف بال-منصرف-صحیح الآخر/مضاف الیه و مجرور

 

بسم الله الرحمن الرحیم

اضافه شدن «قتیل (کشته)» به العبره (اشک)» ، اضافه­ ی سبب به مسبب است. بنابراین، جمله­ ی «من کشته­ ی اشکم» بدین معناست که کشته شدن من، سبب جاری شدن اشک است. این جمله در احادیث نیز چین تفسیر شده است:

الْحُسَیْنُ بْنُ عَلِیٍّ (علیه ­السلام) : أَنَا قَتِیلُ الْعَبْرَةِ لَا یَذْکُرُنِی مُؤْمِنٌ إِلَّا اسْتَعْبَرَ.[۱]

من کشته­ ی اشکم. مؤمنی از من یاد نمی­ کند، جز این­که می­ گرید.

در واقع «أنا قتیل العبره» به یک پدیده­ ی مهم و تنبّه آفرین اجتماعی و تاریخی اشاره دارد که کشته شدن هیچ کس در طول تاریخ، به اندازه­ ی کشته شدن سید الشهدا، غم انگیز و گریه آور نبوده و نیست. … درباره­ ی هیچ کس جز امام حسین (علیه ­السلام) گزارش نشده است که همه­ ی پیامبران از آدم ابوالبشر تا خاتم الأنبیاء (صلی ­الله ­علیه ­و آله) و خاندان پیامبر و جمعی از اصحاب پیامبر خدا قبل از تولدش، بر او گریسته باشند و نیز فرشتگان، پریان، حیوانات و زمین و آسمان بر او گریه کرده باشند و حتّی دشمن هم بر او گریسته باشد. در طول تاریخ کسی را سراغ نداریم که مردمی بیش از یک­ هزار و سیصد سال، بر او بگریند.

آری! سید الشهدا «کشته ­ی اشک» است؛ اشکی که تا وقتی انتقام خون همه­ی مظلومان تاریخ را از ستمگران باز نستاند و آرمان­ های حسینی را به رهبری فرزند بزرگوارش مهدی آل محمد، در جهان تحقق نبخشد، همچنان بر گونه ­های مؤمنان راستین و علاقمندان به خاندان رسالت، جاری خواهد بود.

برگرفته از کتاب «گزیده ­ی دانشنامه­ ی امام حسین (علیه ­السلام)». صفحات ۸۰۳ و